۱- همیشه “فروردین” برای من ماه اضطراب بوده. شاید بیشتر به این خاطر که متولد این ماه هستم. شما هم موقع ورود به سال بعدی رندگی تان اضطراب دارید؟
۲- “مهندس میرحسین موسوی” هم چنان بهترین گزینه انتخابی برای ریاست جمهوری است. به این جینگولک بازی ها و وعده و وعید های “کروبی” توجه کردن و جذبش شدن شرط عقل نیست. حداقل برای ما که این سالها با وعده ها و عمل نکردن ها آشنائیم.
۳- خاتمی را دوست داشته و داریم. نه آن موقع که آمد حرفی زدیم و آن موقع که رفت. ما خیلی کوچکتر از آنیم که بخواهیم “تدبیر” خاتمی را نقد کنیم. آمدن او و رفتنش پس از اعلام کاندیداتوری موسوی هم حربه ای بود برای این که موسوی بتواند رای تعدادی اصول گرایان ساده لوح را جمع کند که بسیار هم کارساز افتاد.
۴- دیروز و امروز و فردا یک سمیناری به همت “اتاق ایران” برگزار میشه که در این سمینار ۸۰۰ نفر از سرمایه گذاران! ایرانی که در سراسر دنیا به بیزنس مشغول هستن در اون شرکت کردن. دلم برای همه ی این ۸۰۰ نفر می سوزه. الان دل به وعده های این مسئولین! خوش می کنند و فردا در چنان هچلی می افتند که … . تجربه کار کردن با وزارتخانه های ایران آدم را از خیلی چیزها سیر می کند.
۵- ما مردم زیاد در این که “چه کسی را انتخاب کنیم؟” مشکلی نداریم، مهم اینه که در انتخابات شرکت کنیم. نمی دونم این مردم رو به چی میشه قسم داد که حتمن برن سر صندوق و رای بدن؟!
۶- شعر:  بیا چون کوه دالاهو قوی باش / سرود مثنوی معنوی باش / بیا حالا که دیگر خاتمی نیست / رفیق میرحسین موسوی باش

به مناسبت ۲۰فروردین، روز حق مسلم ما (انرژی هسته ای)

بعد از این نور به آفاق دهم از دل خویش

که به خورشید رسیدیم و غبار آخر شد

After this, I would give the light to the horizons from my heart
for, we arrived to the sun and dust, is ended
حافظ

ما رسیدیم به خورسید، رسیدیم به نور

گو که در خواب ببینند پریشانی ما

We arrived to the sun, arrived to the light
Utter, that see in sleep our agitation

عبدالجبار کاکایی

“انتخابات و اقتصاد” عنوان فصل دوم کتاب “اقتصاد ایران و معمای توسعه نیافتگی” نوشته دکتر مسعود نیلی است که اولین بار سال ۱۳۸۳ توسط انتشارات دانشگاه شریف چاپ شد. شاید بد نباشد در این مدت زمان کمتر از ۳ ماه با انتخابات مانده، نگاهی دیگر به این فصل بیندازیم…
“شرط لازم برای تحقق دموکراسی، وجود قشر متوسطی است که از نظر مالی “”مستقل از حکومت”" باشد و شرط کافی وجود حکومتی است که به لحاظ مالی “”وابسته ی به مردم”" است.” (ص ۲۰)
“درکشور ما، معمولن ارزش های فردی نامزدها مانند امانت داری، ساده زیستی و مردمی بودن مورد تاکید قرار می گیرد که البته در جای خود دارای اهمیت است. لیکن اصلی ترین عنصر که “”برنامه”" رئیس جمهور برای اداره امور است، بسیار کم مورد توجه قرار می گیرد.” (ص ۲۱)

“شاید لازم باشد برای انتخابات دور بعد، قانونی به تصویب برسد که نامزدهای انتخابات را موظف به ارائه برنامه ای با ویژگی های توصیف شده در قانون بنماید و این، شرط اصلی در کنار سایر شروط باشد.” (ص ۳۴)

آرزو می کنم در سال جدید نمودار “اکوئیتی” شما مثل نمودار بالا شروع بشه ولی مثل نمودار پائین ختم نشه. آمین!